یکی از مواردی که در روستاهای کوچیک اهمیت زیادی به اون داده میشه همکاری اهالی روستا برای پیشبردن کارهاشون هست. پس از سالها سفر در مناطق مختلف کشور اینبار راهم افتاده بود به یکی از روستاهای لرستان به نام روستای اقبال محمدولی ! روستایی کوچیک که تقریبا 100 نفر جمعیت داره که بیشتر جمعیت رو هم افراد کهن سال تشکیل میدن . بیشتر جوانهای روستا برای ادامه زندگی و کسب و کار رفتن شهر و تعداد کمی از مردم موندن داخل روستا. اما همین تعداد کم هم برای رفع نیازهای خودشون برخی از کارهای روستا رو تقسیم بندی کردن و بدین ترتیب می تونن کارهارو پیش ببرن. کار اصلی روستاییان کشاورزی و مداری هم دام داری هست. از طریق همین دامداری هم امرار معاش میکنن و هم اینکه غذای روزانه ی خودشون رو تهیه می کنن.

در کلیه ی مراحل زندگی در این روستا مثل تمامی روستاهای کشور خانم ها نقش بسیار مهمی در کارهای روزمره دارن و میشه گفت که حجم کاری بسیار بیشتری نسبت به مردهها دارن. نگهداری از کودکان ، تمیز کردن روزانه آغل ها ، کمک به اقایان سر زمین و همینطور در نگهداری از دام ها و جوجه ها و ... از مهمترین کارهایی هست که به صورت روزانه در حال انجام اونها هستن.

یکی از مواردی که من برای اولین بار در این روستا دیدم اتاقی کوچک بود که بهش میگفتن اتاق چرخ شیر ! تو این اتاق یه دستگاه دستی گذاشته بودن که اسمش رو میگفتن چرخ شیر . این چرخ شیر همون خامه گیر هست که البته این نمونش نمونه ی دستی بود .

برای استفاده از دستگاه یک گاز کوچیکی همونجا بود که شیر رو یکمی گرم میکردن و بعد شیر گرم شده رو داخل مخزن دستگاه میریختن. بعد به نوبت شروع به چرخوندن دسته ی دستگاه میکردن. اینجوری شیر با استفاده از روش های مختلفی که دقیقا اونجا متوجه نشدم چیه ! چربی یا سنگینی رو از شیر میگرفت و در ظرفی جداگانه قرار می داد.

جالب این بود که همه شیر هایی که اورده بودن رو قاطی میکردن و در نهایت هر کی مقدار مشخصی از مواد رو برمیداشت. این تقسیم بندی خیلی دقیق بود و از این جهت کسی هم اعتراضی به روند کار نمیکرد. این کار گروهی خیلی جالب بود برام چون کمتر جایی همچین موردی رو دیده بودم . با پرسشی که از اهالی خانه چرخ شیر کردم J گفتن که این دستگاه رو افرادی که میان با همدیگه خریداری کردن . روزهای فرد هفته خامه ها جمع اوری میشد و برای فروش توسط یکی از اقایان به شهر فرستاده میشد. روزهای زوج هم خامه ها رو بین هم تقسیم میکردن و خودشون در خونه ازش استفاده میکرد .

با دیدن این موراد و باتوجه به اشنایی اندک من با این جور دستگاه ها ، پیشنهاد دادم بهشون که از دستگاهی به اسم کره گیر هم استفاده کنن ! اینجوری میتونسن از اون خامه ای که برای خودشون میموند کره هم درست کنن. چون کره نیاز به دستگاه خاصی نداشت و با یه پوست بز هم میشد دستگاه کره زنی درست کرد ، همه اشنا بودن با روش درست کردنش ولی زمان زیادی که ازشون میگرفت سبب شده بود که بیخایال این کار بشن . بعد از توصیه ی من به فکر افتاده بودن که بتونن از این طریق هم بر درامدهاشون اضافه کنن.

در نوشته های بعدی از تجربه های بیشتری که تو این روستا کسب کردم براتون خواهم نوشت .